ss การศึกษา อบรมสัมมนา | JIPATA INDEX นานาสาระน่ารู้
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ การศึกษา อบรมสัมมนา แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ การศึกษา อบรมสัมมนา แสดงบทความทั้งหมด

20 คุณลักษณะของครูที่เด็กต้องการ


ลักษณะของครูที่เด็กต้องการมีดังนี้คือ




1. มีในกว้าง เปิดโอกาสให้นักเรียนซักถาม และรับฟังความคิดเห็น


2. มีความประพฤติดีทั้งในและนอกห้องเรียน


3. มีความยุติธรรมไม่ให้คะแนนลำเอียง


4. ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของเด็กมากเกินไป


5. ไม่แต่งตัวฉูดฉาด ฟุ่มเฟือยใส่เสื้อผ้าสั้นจู๋ หรือใส่น้ำหอมมากเกินไป


+++++  +++++  +++++



6. มีการเตรียมการสอนล่วงหน้า และ มีอุปกรณ์การสอน


7. ไม่ปกปิดความรู้แก่ศิษย์


8. ไม่สูบบุหรี่ ไม่ดื่มสุรา


9. เข้าห้องสอนตรงเวลา และรักษาเวลาสอน


10. มีอารมณ์ขัน สนุกร่าเริง


+++++  +++++  ++++



11. ไม่บังคับจิตใจนักเรียน


12. ไม่ด่านักเรียนไปถึงพ่อแม่วงศ์ตระกูล


13. มีความเป็นผู้นำ คุ้มครองเด็กได้


14. ไม่ผูกพยาบาทนักเรียน


15. ให้นักเรียนได้พูดคุยบ้าง ไม่บังคับให้เด็กนั่งนิ่งตลอดชั่วโมง


+++++    +++++    +++++



16. ไม่ดูถูกเหยียดหยาม นักเรียนที่ยากจนแบะเรียนไม่เก่ง


17. ไม่พูดจาหยอกล้อเด็กมากเกินไปจนเด็กเหลิง


18. ให้คำตอบแก่นักเรียนทุกครั้งที่ถาม แม้ตอบไม่ได้ก็ไปค้นคว้ามาให้


19. ขยัน สอนดี ความรู้ดี ไม่หัวเก่า


20. ให้คำแนะนำแก่เด็ก เด็กปรึกษาเรื่องส่วนตัวได้




ที่มาจาก : vchakarn.com

วิธีเก่งภาษาอังกฤษ

ก่อนเราจะมาเรียน Reported-speechมาดูวิธีการเรียนภาษาอังกฤษกันก่อนดีกว่า  วิธีภาษาอังกฤษเป็นวิชาทักษะที่ต้องใช้การฝึกฝน 




ดังนั้นจึงขอแนะนำวิธีฝึกฝนทักษะภาษาอังกฤษ 10 วิธีดังนี้

1. Get a penpal Now!
หาเพื่อนทางe-mail เดี่ยวนี้ซิ!
 
2. Listen to Internet Radio.
ฟังเพลงจาก Internet Radio.
 
3. Read the news every day.
อ่านข่าวทุก ๆ วัน
 
4. Keep a vocabulary book and write every new word you come across in it.
เขียนคำศัพท์ใหม่ที่คุณพบลงในสมุดบันทึกคำศัพท์
 
5. Have a friend quiz you on the new words in your vocabulary book.
ให้เพื่อนช่วยทดสอบคำศัพท์ใหม่ที่อยู่ ในสมุดบันทึกคำศัพท์ว่าคุณทำได้ไหม
 
6. Buy an English cook book and try to cook an interesting dish. Hint: don't burn your house down!
ซื้อหนังสือทำอาหารภาษาอังกฤษและฝึกทำอาหารที่น่าสนใจ
 
7. Watch an English TV show or movie with the remote in your hand. When two people are talking together, mute the volume when one person talks and try to say what you think the person would say.
ดูทีวีโชว์หรือ ภาพยนตร์ที่เป็นภาษาอังกฤษมือถือรีโมทไว้ เมื่อคนสองคนในทีวีสนทนากันให้หยุดเสียงคนหนึ่งไว้แล้วพยายามนึกว่าอีกคนจะ พูดว่าอย่างไรแล้วพูดออกมา
 
8. Memorize an English song and sing it to your friend (or dog!).
จำเพลงภาษาอังกฤษแล้วร้องให้เพื่อนฟัง (หรือร้องให้เจ้าตูบฟังก็ได้ )
 
9. Don't be shy to speak English. If you make a mistake, don't worry about it.
ไม่ต้องอายที่จะพูดภาษาอังกฤษถ้าพูดผิดก็ไม่เป็นไร

10. Visit English website every day!
แวะดู websit e ภาษาอังกฤษทุกวัน !!!


ขอบคุณที่มา : http://blog.eduzones.com/noknik15clab/33089

เบอร์มิวดา สามเหลี่ยมปริศนา

ความลี้ลับของสามเหลี่ยมเบอร์มิว ดา ยังคงเป็นปริศนาที่ต้องหา  คำตอบ เรือหลายลำต้องอับปางและสาบสูญไปตลอดกาล เครื่องบินที่บินผ่านน่านฟ้าในแถบนั้นจู่ ๆ ก็หายไปจากจอเรดาร์  สามเหลี่ยมนี้มีจุดยอดอยู่ที่เปอร์โตริโก ไมอามี และเบอร์มิวดา



ด้วยอุปกรณ์สมัยใหม่อย่างโซนาร์แบบกวาดด้านข้าง และการสำรวจด้วยดาวเทียม แผนที่สามมิติกำลังถูกสร้างขึ้น และทำให้เราสามารถสืบค้นสามเหลี่ยมเบอร์มิวดาจากก้นทะเล ใต้ท้องทะเลที่อยู่รอบ ๆ เบอร์มิวดาดูเหมือนภูเขาไฟสงบสูงเท่ากับภูเขาเซนต์เฮเลนก่อนการระเบิดในปี ค.ศ. 1980 มันตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว จากจุดเหนือสุดของสามเหลี่ยมลงมาทางใต้และข้ามที่ราบเวิ้งว้างที่กว้างเท่า กับรัฐอลาสกา ปกคลุมไปด้วยเลนและตะกอน
    
เหวมหาสมุทรที่ลึกกว่า 8 กิโลเมตร นี่คือศูนย์กลางแผ่นดินไหวของสามเหลี่ยมแห่งนี้ ใต้สุดของสามเหลี่ยมคือเปอร์โตริโก เรือหรือเครื่องบินใด ๆ ก็ตามที่จมลงในบริเวณนี้จะไม่มีทางหาเจอ ทางด้านตะวันตกตามแนวหมู่เกาะแคริบเบียน ที่ตั้งตระหง่านเหมือนที่ราบสูงทางตะวันตกเฉียงใต้ก็คือหน้าผาเบลค หน้าผาสูงชันที่สุดในสามเหลี่ยมแห่งนี้ มันสูงเกือบ 20 เท่าของตึกเอ็มไพร์สเตท และเป็นไหล่ทวีป ทรายที่ค่อย ๆ ลาดลงเป็นระยะทางหลายร้อยกิโลเมตรถูกแบ่งครึ่งด้วยกระแสน้ำกัลฟ์สตรีมที่ไหล เชี่ยว
    
ไม่นานมานี้ซากอับปางของเรือปริศนาลำหนึ่งถูกค้นพบห่างจากไมอามีเพียง 320 กิโลเมตร โซนาร์บ่งบอกว่ามันอาจมีขนาดเทียบเคียงกับเรือยูเอสเอส ไซคลอปส์ หนึ่งในการหายไปที่ดังที่สุด ซากอับปางนี้อยู่ลึกราว 300 ฟุต นักดำน้ำวัดขนาดและค้นหาเครื่องหมาย ต่าง ๆ จนพบแร่โลหะหลอมละลายซึ่งบ่งบอกว่าเคยมีไฟไหม้อย่างรุนแรง และปืนดาดฟ้าเรือแบบกระบอกเดี่ยวซึ่งติดตั้งอยู่ที่ท้ายเรือ
    
ปืนที่พบนี้เองเป็นหลักฐานที่บ่งบอกว่านี่ไม่ใช่ไซคลอปส์อย่างที่คิดไว้ แต่มันอาจเป็นเรือ อุมตาตา เรือสินค้าอังกฤษสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งตกเป็นเหยื่อเรืออูของเยอรมนีที่นอกชายฝั่งไมอามีในปี ค.ศ. 1942 และเป็นที่ทราบกันว่าเรือลำนี้กำลังบรรทุกแร่โลหะช่วงเวลาที่มันจมหายไป แต่เรืออุมตาตาถูกยิงจมห่างจากจุดนี้หลายร้อยกิโลเมตร แล้วซากอับปางนี้มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
    
ความลับอย่างหนึ่งของสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา นั่นคืออสูรร้ายของทะเลซึ่งรู้จักกันในนาม “กระแสน้ำกัลฟ์สตรีม” วังน้ำวนมหึมาซึ่งไหลวนทั่วทั้งมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือและไหลเร็วที่สุด คือหนึ่งในพลังธรรมชาติที่รุนแรงที่สุด จึงเป็นไปได้ว่าก่อนที่เรืออุมตาตาจะจมลงใต้คลื่นกระแสน้ำกัลฟ์สตรีมที่ไหล เชี่ยวได้ลากเรือหนัก 8,000 ตัน ลำนี้ไป 320 กิโลเมตร ก่อนที่จะปล่อยให้มันจมลงสู่ก้นทะเลในสามเหลี่ยม เบอร์มิวดา
    
ตำแหน่งสุดท้ายของเรือ 250 ลำ ที่หายไปในสามเหลี่ยมแห่งนี้ เกือบหนึ่งในสามอยู่ในเส้นทางของกัลฟ์สตรีม พลังนี้ทำให้อุบัติเหตุกลายเป็นปริศนาโดยการเคลื่อนย้ายซากอับปางไปก่อนที่ จะมีคนหาเจอ และหลอกให้เชื่อว่าสามเหลี่ยมนี้เป็นของจริง แต่มันก็ยังไม่สามารถอธิบายการหายไป  ทั้งหมดได้
    
พลังอย่างหนึ่งที่ทั้งเร็วและรุนแรงพอ  ที่จะทำลายเรือก่อนที่คนบนเรือจะทำอะไรได้ ก็คือคลื่นยักษ์ คลื่นที่ใหญ่กว่าคลื่นทั่วไปถึงสิบเท่า และโผล่มาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยและลากเรือจมลงไปภายในชั่วอึดใจ ในปี ค.ศ. 1984 เรือที่มีเสากระโดงสามต้นชื่อมาร์เกซ กำลังแล่นออก   จากเบอร์มิวดาแล้วก็โดนซัดด้วยคลื่นแปลกประหลาดที่แรงและใหญ่จนเหลือเชื่อ ภายใน 45 วินาที เรือขนาด 120 ฟุต และลูกเรือ 19 จาก 28 คน ก็จมหายไป
    
แต่คลื่นยักษ์ก็ไม่อาจไขปริศนาทั้งหมดได้ เพราะไม่สามารถอธิบายได้ว่าเครื่องบิน 150 ลำ หายไปได้อย่างไร คำถามนี้หลอกหลอนผู้สืบหาความจริงมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 เมื่อเครื่องบินทิ้งระเบิดตอร์ปิโดของกองทัพเรือ 5 ลำ พร้อมกับเครื่องบินที่ไปช่วยเหลือหายไป
    
ภารกิจของพวกเขาคือบินตรงไปทางตะวันออก 198 กิโลเมตร ทิ้งตอร์ปิโดจำลอง แล้วก็กลับบ้าน ระยะเวลาการบินทั้งหมดควรจะเกิน 2 ชั่วโมงเพียงเล็กน้อย และน่าจะกลับมาถึงก่อนมืดไม่น้อยกว่า 1 ชั่วโมง แต่พวกเขาไม่ได้กลับมา ไม่มีใครรอดชีวิต ไม่มีพยานเห็นเหตุ การณ์ แต่บันทึกการถอดเทปวิทยุสื่อสารยัง สับสน เที่ยวบินนี้บินซิกแซ็กไปทั่วมหาสมุทรเพราะอุปกรณ์นำทางล้มเหลว
    
ฐานที่ฟอร์ทลอเดอร์เดลบังเอิญได้ยินการติดต่อวิทยุ นักบินอีกคนหนึ่งบอกว่าครูการบิน เรือโทซีซี เทย์เลอร์ พาพวกเขาออกนอกเส้นทาง 1 ชั่วโมงหลังจากที่เข้าใจว่าเที่ยวบินที่   19 ตก เรือบรรทุกเครื่องบินยูเอสเอส โซโล มอนส์รายงานการจับภาพเรดาร์นอกชายฝั่งรัฐฟลอริดา หลังจากนั้น 60 นาที สถานีเรดาร์ก็ตรวจพบเที่ยวบินนิรนามเหนือแผ่นดิน ไม่เคยมีการระบุตัวตนของเครื่องบินกลุ่มนั้น และดูเหมือนเที่ยวบินนี้จะยังคงบินต่อไปทางตะวันตกแล้วจึงตก ตรงกันข้ามกับรายงานของกองทัพเรือ ไม่ใช่ตกในทะเล แต่ตกในหนองบึงทางใต้ของจอร์เจีย
    
อาจไม่มีใครรอดจากเที่ยวบินที่ 19 และกลับมาไขปริศนาว่าตกลงแล้วเป็นเพราะอะไร แต่เที่ยวบินที่ประสบเหตุในบริเวณเดียวกันหลังจากนั้นเกือบ 25 ปี กลับให้ข้อมูลใหม่ที่น่าสนใจ บรูซ เกอร์นอน นักบินผู้มีประสบการณ์ ยืนยันว่าเขารอดชีวิตมาจากการเผชิญหน้ากับสามเหลี่ยมนี้อย่างแปลกประหลาด เมื่อเขาและผู้โดยสาร 2 คนกำลังบินกลับจากบาฮามาสไปยังฟลอริดาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1970
    
ไม่นานสภาพอากาศ หมอกบาง ๆ ก็เปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราด ห่างจากไมอามี 160 กิโลเมตร พายุฝนเกรี้ยวกราดก่อตัวขึ้นเหนือกระแสน้ำกัลฟ์สตรีม ทำให้เกอร์นอนต้องบินอ้อมพายุ แต่พายุฝนฟ้าคะนองล้อมกรอบเขา เขาพยายามหนีไปหาท้องฟ้าที่ปลอดโปร่ง และเจอช่องว่างเล็ก ๆ ตรงหน้าซึ่งดูเหมือนอุโมงค์ พอเกอร์นอนเข้าไปในอุโมงค์ในพายุฝนฟ้าคะนอง   เมฆก็เริ่มหมุนวนรอบ ๆ เครื่องบิน
    
ประสบการณ์บิน 15 ปีคือผู้ช่วยที่ดีที่สุด ณ เวลานั้น ในที่สุดเกอร์นอนก็ฝ่าออกไปถึงท้องฟ้าที่ปลอดโปร่งและปลอดภัย แต่มีบาง อย่างผิดปกติ จะเพราะอะไรก็ไม่ทราบได้แต่ตอนนั้นเขาอยู่เหนือเมืองไมอามีแล้ว หมายความว่าเขาเดินทาง 160 กิโลเมตรภายใน 3 นาที หรือ 3,186 กิโลเมตรต่อชั่วโมง

ขอบคุณที่มา : เดลินิวส์ออนไลน์

9 วิธีเรียนให้เก่ง

วิธีเรียนให้เก่ง 


วิธีเรียนให้ได้ 4.00 แม้หัวจะงี่เง่าปานใด 

1.เลือกสิ่งที่ตัวเองชอบ
สำคัญโคตรจะที่สุดเลยข้อนี้ คุณชอบอะไร คุณเรียนไปเลย พอคุณมีความสุขกับสิ่งที่เรียน คุณจะทำมันได้ดีเอง เชื่อสิ อย่าให้ค่านิยมมาบอกคุณว่าคุณต้องเรียนสายวิทย์ คุณต้องเลือกคณะแพทย์ ชีวิตเป็นของคุณนะ คุณเป็นคนเรียน ไม่ใช่ใครคนอื่น

2.เลือกวิชาผ่อนคลายบ้างก็ดี
เลือกวิชาอะไรที่มันไม่ใช่วิชาการบ้างเหอะคุณ อย่าระห่ำตักตวงความรู้นักเลย ชีวิตไม่ได้มีแค่ตำรานะ

3.พักผ่อนมากๆ
การพักผ่อนแบ่งออกได้เป็นสามอย่างหลักที่คุณควรจะทำในวัยเรียน
1.ทำกิจกรรมโรงเรียน -- ทำมากๆ สนับสนุน คุณจะได้ประสบการณ์โคตรๆแบบที่หาไม่ได้ในตำราเลยแต่ต้องระวังแบ่งเวลาให้เป็นด้วยนะ
2.ออกกำลังกาย -- สัปดาห์ละ 1-3 ครั้ง ครั้งละประมาณ 30 นาทีนี่กำลังดีเลย ถ้าจะให้ดีคุณควรเล่นกีฬาทีม เพราะจะได้มนุษยสัมพันธ์ด้วย
3.นอนหลับ -- สำคัญที่สุด อย่าให้น้อยกว่า 2 ชม อย่าให้มากกว่า 6 ชมนะ ถ้ามากกว่าหรือน้อยกว่า มันจะส่งผลให้ทั้งวันคุณง่วง อ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง
4.ทำอะไรตามใจตัวเอง เช่น เล่นเน็ท ดูทีวี อ่านนิยาย -- ทำอะไรเหมือนที่มนุษย์เค้าทำเหอะนะ อย่าไปทรมานตัวเองเลยว่าฉันจะต้องฟิต ไม่เล่นเน็ท ไม่ดีหรอกคุณ ทรมานตัวเองเปล่าๆ ขอบอก เล่นได้ทุกวัน แต่ทุกวันของคุณควรมีลิมิตว่าวันละเท่าไหร่ กี่นาที แล้วควบคุมตัวเองให้ได้
สิ่งสำคัญคือการควบคุมตัวเองได้นะ จำไว้


4.อย่ามีงานค้าง ตามงานให้ทัน
สำหรับ ผมแล้ว "งาน" สำคัญกว่าสอบ สมัยนี้เนี่ย คะแนนเก็บเยอะกว่าคะแนนสอบทั้งนั้นแหละ ขอให้คุณทำคะแนนเก็บให้ดีๆ บางครั้ง คะแนนสอบ คุณก็จะแทบไม่ต้องอ่านเลย

5.ไม่ต้องท็อป แต่ต้องเกาะกลุ่มคะแนนดีกับทุกวิชา
อย่าไปให้ความสำคัญกับการท้งการท็อป ไม่ใช่ว่าท็อปแล้วจะเป็นคนเก่ง แต่คนเอาตัวรอดได้ตะหากเก่งหลายคนที่ท็อปเลข แต่ดันไปเกรด 1 วิชาศิลปะ อันนี้ก็ไม่เข้าท่านะ .. ถ้าคุณต้องการ 4.00สิ่งที่คุณควรจะทำคือ ทำเลข กับทำศิลปะให้ได้เกรดพอจะ 4.00 ทั้งคู่ แต่ไม่ควรจะทุ่มกับอะไรเว่อร์เกินไป

6.เผื่อแผ่ความรู้ให้คนอื่น
การเผื่อแผ่ความรู้ให้คนอื่น จะเป็นประโยชน์แก่ทั้งตัวคุณเอง และคนรอบข้างกับตัวคุณเอง คือคุณจะได้เช็คตัวเองว่ารู้จริงหรือไม่ และคุณจะได้บุญ เพื่อนๆจะรักคุณ ไม่เห็นว่าคุณเป็นคนเก่งที่เห็นแก่ตัวกับคนรอบข้าง แน่ล่ะ เค้าจะได้ความรู้
จำไว้ว่าอย่าเป็นคนเก่งที่เห็นแก่ตัว พวกนี้ไม่น่าเกิดมาบนโลกยิ่งกว่าคนโง่ๆอีก

7.อย่าหักโหม
ไม่ใช่ว่าการอ่านยัด จะประสบความสำเร็จทุกครั้งไปการอ่านยัด มักประสบความสำเร็จกับวิชาสั้นๆที่จำแป๊บเดียวก็ลืมได้
เช่น วิชาสังคมศึกษา และภาษาไทย จะเป็นอะไรที่ยาวมากๆๆๆ อย่าหวังเลยว่าจะอ่านยัดแล้วจำได้ในคืนเดียว สองวิชานี้คุณต้องอาศัยการจำให้ได้"คร่าวๆ" ในห้องเรียน (คือไม่ต้องไปจำแม่น บ้าเรียนขนาดนั้น) พอใกล้สอบจริงๆ เอาไอ้คร่าวๆของคุณนี่แหละ มานั่งอ่านแต่เนิ่นๆ ค่อยๆอ่านนะ อย่าหักโหม

8.รู้ตัวอยู่เสมอว่าเรียนเรื่องอะไรอยู่
ไม่ ใช่ว่าจะอยากให้กระตือรือล้นจนเว่อ เรื่องเล่นไปเรียนไปเป็นเรื่องธรรมดามากๆ แต่ขอให้คุณรู้เถอะ ว่าคุณกำลังเรียนเรื่องอะไร หัวข้ออะไรอยู่ อย่างเรียนเรื่องประวัติศาสตร์รัตนโกสินทร์ คุณไม่ต้องจำได้เดี๋ยวนั้นว่า รัชกาลไหนสร้างอะไร แต่จำไว้ก็พอว่า คุณกำลังเรียนหัวข้ออะไร การปกครอง วัฒนธรรม หรือ สังคม

9.มีเป้าหมาย
คุณไม่มีความสุข และจะไม่กระตือรือล้นเลย ถ้าคุณไม่มีเป้าหมาย เป้าหมายของเด็กมัธยมทั่วไป แน่นอน คือเอนท์ติด พอมามหาวิทยาลัย เป้าหมายก็คือ เรียนให้ได้เกรดดีๆ จบออกไปหางานทำได้ อย่าลืมตั้งเป้าหมายของคุณนะ เพราะมันจะเป็นแรงบันดาลใจให้คุณได้
แล้วตอนนี้คุณมีเป้าหมายแล้วรึยัง ( หาเจอช่วยมาบอกวิธีหาที )

ขอบคุณที่มา : http://reported-speech.exteen.com/20090121/entry

หลักในการเลือกเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย


การเลือกมหาวิทยาลัยที่จะไปศึกษาต่อนั้นเป็นช่วงที่สำคัญมาก  ช่วงหนึ่งในการกำหนดอนาคตทางการศึกษาของน้อง  จะเห็นได้ว่า  มหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดที่น้องๆได้เลือกนั้นอาจไม่ใช่มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงอันดับต้นๆ  แต่เป็นมหาวิทยาลัยที่มีแขนงวิชาที่น่าสนใจและเกี่ยงข้องกับปัจจัยอื่นๆที่สัมพันธ์กัน  โดยน้องๆสามารถประเมินได้จากขั้นตอนพื้นฐานที่สำคัญในการเลือกมหาวิทยาลัยตามขั้นตอนดังนี้

       ขั้นตอนที่  1  Self  Evaluation (การประเมินด้วยตนเอง)    มีหลักการประเมินดังนี้

A :  หาเหตุผลและคำตอบที่ชัดเจนในการไปศึกษาต่อต่างประเทศ
         * แรงจูงใจที่เกิดจากเป้าหมายในอาชีพ  หรือลักษณะงาน  ความน่าสนใจในเนื้อหาวิชาที่จะเรียน
        * อะไรที่น้องๆสนใจเป็นพิเศษ
      *  ความต้องการบุคลากรในตลาดแรงงาน
              คำตอบที่ได้จะทำให้น้องๆสามารถนำไปพิจารณาร่วมกับ  Course   ที่ทางมหาวิทยาลัยเปิดรับ  ถ้าน้องต้องการค้นคว้าในเรื่องเจาะจงเฉพาะทาง  น้องก็ควรสมัครเรียนในมหาวิทยาลัยที่มีคณะหรือภาควิชาที่เปิดสอนในวิชาที่น้องสนใจ  หรือหากน้องสนใจที่จะหาประสบการณ์จริงในวงการธุรกิจ  น้องก็ควรเลือกเรียนในมหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ใกล้ย่านธุรกิจหรือในตัวเมืองสำคัญทางการค้าใหญ่ๆ     

B :  การประเมินตนตามความเป็นจริงในเรื่องของความสามารถทางการศึกษา
         *  น้องเรียนเก่งหรือไม่?  น้องเป็นคนขยันหรือขวนขวายหรือไม่?
         *  เกรดเฉลี่ยที่ผ่านเป็นอย่างไรบ้าง?
         * น้องมีประสบการณ์การทำงาน  หรืองานค้นคว้าวิจัยที่เกี่ยวข้องกับสาขาที่น้องต้องการเรียน
              หรือไม่?
         *  น้องเคยมีประสบการณ์ร่วมกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับสาขาที่อยากเรียนต่อหรือไม่?
              สำหรับน้องๆที่ได้เกรดเฉลี่ยสูงจะมีโอกาสในการเลือกสมุครเข้ามหาวิทยาลัยได้มากกว่าน้องที่ได้เกรดเฉลี่ยระดับกลางๆ  ซึ่งอาจจะสามารถสมัครในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในอันดับต้นๆได้   โดยไม่ติดขั้นในเรื่องของเกรดเฉลี่ย  แต่สำหรับน้องๆที่มีเกรดเฉลี่ยระดับกลางก็ควรเลือกสมัครมหาวิทยาลัยที่อยู่ในระดับกลางๆ  เพราะจะมีโอกาสมากกว่า  ถ้าน้องเลือกสมัครในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงมาก  เรามีโอกาสถูกปฏิเสธได้ค่ะ

C :  การค้นคว้าหาความรู้เพิ่มเติมในสาขาที่ต้องการจะเรียน
         *  น้องเคยได้คุยกับอาจารย์  หรือได้อ่านบทความในหนังสือพิมพ์ในสาขาที่น้องจะเรียนหรือ
              สาขาอื่นๆหรือไม่
              การศึกษาต่อในต่างประเทศนั้นแตกต่างจากการเรียนต่อในบ้านเรา  ในเรื่องของระบบที่ค่อนข้างยืดหยุ่น  นักศึกษาสามารถเลือกหลักสูตรที่มุ่งเน้นโดยตรงและเจาะจงไปในตัววิชาที่น้องสนใจ

D :  การพิจารณาด้านการเงิน
         *  น้องได้รับทุนจากทางมหาวิทยาลัยหรือไม่?
         *  ครอบครัวของนักศึกษาสามารถรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการเรียน  และค่าใช้จ่ายอื่นๆได้
              หรือไม่?
         *  นักศึกษาได้รับทุนจากสถาบันในต่างประเทศหรือไม่?
         *  นักศึกษาได้รับสิทธิ์ในการขอกู้ยืมเงินในการศึกษาต่อหรือไม่?
              การคำนวณค่าใช้จ่ายในกระบวนการสมัครเรียน  การสอบ  จะอยู่ที่ประมาณ  5,000 – 20,000  บาท  ส่วนเรื่องค่าเรียน  ค่าครองชีพและค่าที่อยู่พักอาศัยขึ้นอยู่กับค่าเงินของแต่ละประเทศ  ใน การขอวีซ่านักศึกษาต้องเตรียมหลักฐานทางการเงินให้เพียงพอกับค่าใช้จ่ายที่ จะเกิดขึ้นทั้งหมดตลอดช่วงระยะเวลาที่เรียนอยู่ในประเทศนั้นๆ

        ขั้นตอนที่  2
              ขั้นตอนนี้จะช่วยให้น้องๆสามารถหาข้อสรุปในการเลือกมหาวิทยาลัยได้ชัดเจนยิ่งขึ้น  น้องๆลองดูตามหัวข้อในการพิจารณาและหาคำตอบของตัวเองได้เลยนะคะ
         *  หาหลักสูตรที่เปิดสอน   เช่น  BA , BS , MS , MBA , MA , Ph.D ., etc  ยิ่งหลากหลายก็ยิ่ง
              แสดงว่ามหาวิทยาลัยนั้นมุ่งเน้นทางด้านสายวิชานั้นๆ
         *  หาจุดเด่นของตัว  Program  ที่เป็นสายเฉพาะทางที่น้องสนใจ
         *  ดูอันดับ  Ranking  ของมหาวิทยาลัย
         *  ระยะเวลาที่เรียนของหลักสูตรนั้นๆ
         *  ค่าเล่าเรียนและค่าใช้จ่ายทั้งหมด
         *  ดูว่ามหาวิทยาลัยนั้นๆให้ความช่วยเหลือด้านการเงินกับนักเรียนต่างชาติหรือไม่
         *  คุณสมบัติในการตอบรับเข้าของแต่ละมหาวิทยาลัย
         *  ผลสอบที่ต้องมี  เช่น  IELTS , TOEFL , GMAT , SAT  etc.  แต่ละมหาวิทยาลัย  จะมีเกณฑ์
              ตัดสินเรื่องของผลสอบภาษาที่แตกต่างกันออกไป
         *  พิจารณาว่ามหาวิทยาลัยนั้นๆมีโปรแกรมที่เรียกว่า  Direct  Entry  หรือไม่  เพื่อเป็นตัวช่วยให้
              น้องสามารถเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่ต้องการได้ง่ายขึ้น
         *  พิจารณาข้อมูลเกี่ยวกับตัวเลขจำนวนนักศึกษาต่างชาติที่กำลังเรียนอยู่  หรือดูค่าโดยประมาณ  ของการได้รับการคัดเลือกให้นักศึกษาไปฝึกงาน
         *  จำนวนนักเรียนที่รับในสาขานั้นๆ  จำนวนนักเรียนทั้งหมด  ขนาดและรูปแบบของที่เรียน
         *  สถานที่ตั้งของสถาบัน  ที่พัก  รวมถึงอากาศ  สภาพแวดล้อมด้วย  โดยคำนึงถึง  Lifestyle  ของ  ตนเองเป็นหลักว่าชอบอยู่ในเมือง  หรือชอบแบบชนบท
         *  สิ่งอำนวยความสะดวกที่มีให้นักเรียน  เช่น  ห้องสมุด  ที่พัก  คอมพิวเตอร์  ชมรมต่างๆ  หรือ  หน่วยงานที่ช่วยเหลือดูแลนักศึกษาต่างชาติ
         *  ลักษณะของสถาบัน  ว่าเป็นของเอกชนหรือรัฐบาล
              จากหลักในการเลือกสถาบันหรือมหาวิทยาลัยข้างต้น  น้อง ๆ ลองเลือกมหาวิทยาลัยมาสัก 10 ที่  แล้วลองพิจารณาดูว่าที่ไหนมีคุณสมบัติตามเกณฑ์มากที่สุด  และน้องมีคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่สถาบันกำหนดไว้หรือไม่  แล้วค่อยตัดตัวเลือกอื่นๆที่ได้ตามเกณฑ์น้อยที่สุดออกไป  การเลือกมหาวิทยาลัยที่เหลือก็จะง่ายมากขึ้น  ขอให้โชคดีนะคะ

ขอบคุณที่มา : http://blog.eduzones.com/noknik15clab/33088

บทความอื่น ๆ ที่น่าสนใจ